Σαν δύσπνοια περιγράφεται δυσάρεστο αίσθημα ασφυξίας – δυσφορίας και όχι άνετης αναπνοής. Η δύσπνοια έχει πολλαπλές αιτίες (καρδιακές – πνευμονικές νόσοι), αλλά και υποκειμενική προβολή και εκτίμηση σε κάθε άτομο. Πολλές φορές σαν αιτιολογία, υπόστρωμα της δύσπνοιας, υπάρχουν συνδυασμοί νοσημάτων.

Η παθοφυσιολογική βάση που προκαλεί τη δυσφορία της δύσπνοιας αποδίδεται στη δυσκολία δυνατότητας να πάρει το άτομο βαθειά αναπνοή (τάση – συνεργασία αναπνευστικών μυών – διάρκεια τάσης αναπνευστικών μυών) και να διαρκέσει αυτή μεγάλο χρονικό διάστημα. Η δυσκολία αναπνοής είναι πολύ συχνή στους ασθενείς που πάσχουν από Χ.Α.Π. (Χρόνια Αποφρακτική Νόσο) των πνευμόνων, κυρίως κατά τη φάση εξάρσεων της νόσου. (Η Χ.Α.Π. περιλαμβάνει 1) το χρόνιο βρογχικό άσθμα, 2) τη χρόνια βρογχίτιδα, 3) το πνευμονικό εμφύσημα).

Κοινά αίτια:

(Ηπατοφακοειδής εκφύλιση)

Κληρονομική ανεπάρκεια που προκαλεί διαταραχή του μεταβολισμού του χαλκού (Cu) με αποτέλεσμα άθροιση του Cu στο ήπαρ – Κ.Ν.Σ. (ήπαρ και φακοειδείς πυρήνες εγκεφάλου) και σε άλλα όργανα (νεφροί – οφθαλμοί).

• Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
• Έλκη κερατοειδή χιτώνα
• Ραγοειδίτιδα
• Ενδοφθαλμίτιδα
• Σωματοποίηση – επιπροβολή συμπτωμάτων
• Τραύμα
• Γιγαντοκροταφική αρτηριΐτιδα
• Προσποίηση

Μείωση στην ποσότητα συστατικών που παράγει ο όγκος, παραγώγων του όγκου ή στο ίδιο το κυτταρικό υλικό που αποτελούν τον καρκινικό δείκτη, ανατανακλά στη μείωση της μάζας του όγκου στον ανθρώπινο οργανισμό.